M/Y SEDINA

Dawno temu przeczytana książka "ZNACZY KAPITAN" (Karol Olgierd Borchardt)

Ciężki przypadek - praca i wypoczynek na pływających maszynach.

Był taki cudowny zachód słońca. Co chwilę inne barwy, przepych orgia cieni, półcieni i świateł, przesubtelnie trudnych do pomyślenia, a tym bardziej do oddania koloru nieba, morza i obłoków. A obłoki w tak fantastyczne połączone grupy, tak zdumiewająco podobne już do wysp górzystych, już to do gmachów potwornych jakichś, albo grup ludzkich! I co chwilę inaczej.

A następnego poranka wschód słońca kazał zapomnieć o wczorajszym zachodzie. Było coś tak cudnego na niebie, morzu i w przestrzeni! I wiesz? Dusze ludzkie w takich chwilach przemawiają — budzi się ich lepsza strona. Ludzie są łagodniejsi, mniej brutalni, cyniczni i egoistyczni. I wierzę — gdyby jeno wszystkim dać możność poznania piękna natury — duch ludzki sięgnąłby wyżej, dusze stałyby się czystsze, znikłaby nienawiść i walka, ludzkość stanęłaby u zenitu. Nieprędko jednak to nastąpi — nastrój dzisiejszy zbyt wżarł się w krew, w mózg ludzi, którzy wzięli monopol na lepszą część dali ludzkiej, a którzy nie życzą sobie wcale, by tłum miał inne ideały ponad ideał pełnego żołądka.

(Jakie to dzisiejsze.)